Jak przetestować wydajność Intel® Optane™ pamięci trwałej

Dlaczego moduł Intel® Memory Latency Checker (MLC) wyświetla maksymalną przepustowość odczytu ok. 1,9 TB/s, co jest niemożliwe, ponieważ teoretyczna maksymalna przepustowość dla 12 kanałów wynosi ~240 GB/s w systemie 6 modułów DIMM (1 region) mapowanych do 1 przestrzeni nazw fsdax.

Poniższe narzędzia mogą być wykorzystane do testowania wydajności pamięci trwałej Intel® Optane™ (PMem).

Intel® Memory Latency Checker (Intel® MLC)

Ważnym czynnikiem określania wydajności aplikacji jest czas potrzebny aplikacji do pobierania danych z hierarchii pamięci podręcznej procesora i podsystemu pamięci. Narzędzie Intel® MLC służy do pomiaru opóźnień i przepustowości pamięci oraz pokazuje, jak się zmieniają podczas zwiększania obciążenia systemu. Intel® MLC również kilka opcji bardziej szczegółowego pomiaru przepustowości i opóźnień od konkretnego zestawu rdzeni do pamięci podręcznej lub pamięci.

Uruchamianie Intel® MLC bez dodatkowych opóźnień wywołuje wszystkie tryby: opóźnienie i macierz przepustowości, szczytową przepustowość i załadowane opóźnienia. Uruchamiaj poszczególne jednostki w następujący sposób:

• $mlc –latency_matrix
• $mlc –bandwidth_matrix
• $mlc –peak_injection_bandwidth
• $mlc –loaded_latency

Domyślne zachowanie karty sieciowej Intel® MLC to przetestowanie wyłącznie pamięci DRAM lub Intel® Optane™ modułów pamięci trwałej, jeśli jest ona skonfigurowana w trybie pamięci. W celu Intel® Optane™ modułów pamięci trwałej w trybie bezpośredniej aplikacji Intel® MLC należy utworzyć przestrzenie nazw w trybie devdax. Intel® MLC można skonfigurować do korzystania z urządzeń /dev/daxN.M. Dokumentacja Intel® MLC w pakiecie do pobrania zawiera kilka przykładów na używanie urządzeń devdax. W celu testowania fsdax, sector lub raw, należy użyć narzędzia do testów porównawczych wyższego poziomu, takiego jak elastyczny tester operacji we/wy (FIO).

Elastyczny tester IO (FIO)

FIO to narzędzie, które symuluje pożądane obciążenia we/wy za pomocą plików zadań opisujących konkretną konfigurację. Najprostsze pliki pracy mają sekcję globalną do definiowania współdzielonych parametrów oraz co najmniej jedną sekcję stanowiska opisująca związane z tym zadania. FIO dostarcza szczegółową dokumentację dotyczącą konfiguracji pliku pracy i parametrów czasu pracy.

Fio został zaadaptowany w celu zrozumienia I/O, jeśli chodzi o systemy plików z pamięcią trwałą. Podczas określania ioengine wybierz jeden z następujących opcji dla systemów plików z obsługą języka DAX:

• Mmap
• libpmem
• dev-dax
• pmemblk

Test FIO pod kątem pracy na systemach Linux*, Solaris*, AIX*, HP-UX*, OSX*, NetBSD*, OpenBSD*, Windows*, FreeBSD* i DragonFly*. Prawdopodobnie będzie ono działać również na innych systemach. Silniki pamięci trwałej będą działać wyłącznie w systemach operacyjnych, które obsługują pamięć trwałą.